Tag Archives: Κρίστη Στασινοπούλου

Κριτική των 40 ελληνικών συμμετοχών. Τι βοήθησε και τι έφταιξε κάθε φορά; Μέρος Α’

Αντί Προλόγου Μετά από τη φετινή καταβαράθρωση της Κατερίνας Ντούσκα, με τη συμμετοχή-φούσκα, όπως αποδείχθηκε, την 40η της Ελλάδας στον διαγωνισμό, σκέφτηκα να επαναδημοσιεύσω μια επισκόπηση των ελληνικών συμμετοχών που έκανα πριν από δύο χρόνια, με στόχο να δούμε τι (μπορεί να) έφταιξε κάθε φορά και κατά πόσον τελικά είμαστε αδικημένοι ως χώρα. Σπεύδω να πω πως όσα γράφονται εδώ είναι οι καθαρά προσωπικές μου απόψεις, σκέψεις κι αναλύσεις και πως δεν απηχούν την επίσημη θέση του INFE Greece. Σπεύδω επίσης

Δηλώσεις 1983: περί χαμηλού επιπέδου, υποκουλτούρας και πανηγυριού

Τo -αρκετά μεγάλο- διάλειμμα του εθνικού τελικού του 1983 περιλάμβανε δυο λόγια ορισμένων από τους συντελεστές των τραγουδιών και κάποιων ερμηνευτών, γυρισμένα σε διάφορους χώρους του ραδιομεγάρου της Αγίας Παρασκευής, από διαδρόμους και γραφεία, μέχρι ραδιοφωνικά στούντιο, καναπέδες στους διαδρόμους και σκαλωσιές. Σταχυολογούμε μερικά από όσα είπαν, τα οποία είναι ενδεικτικά της αλλαγής που έφερε το ΠΑΣΟΚ στην αντιμετώπιση της Γιουροβίζιον: Ο Δημήτρης Σακισλής (που έγραψε το 1988 τον Κλόουν) μίλησε για τον εαυτό του και τα φιλειρηνικά τραγούδια που

Παρασκήνια 1983: κουλτούρα και… ταγάρι

Υπήρξε μεγάλη συζήτηση για τη φόρμουλα που θα χρησιμοποιούσε η ΕΡΤ-1 σχετικά με την επιλογή της Γιουροβίζιον. Προτάθηκε να γίνει ανάθεση σε κάποιο συνθέτη, η ιδέα όμως απορρίφθηκε, διότι όπως δήλωσε ο τότε διευθυντής, Γιώργος Ρωμαίος, θα γεννιόταν το ερώτημα με ποια κριτήρια θα γινόταν αυτή η επιλογή και φοβόταν τις σχετικές αντιδράσεις. Έτσι, το κανάλι στράφηκε στην διοργάνωση ανοικτού τελικού, παρότι είχε εκφράσει πολλές επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα αυτού του είδους επιλογής, δεδομένου ότι (σύμφωνα πάντοτε με απόψεις της

Αδικήθηκαν οι Ελληνικές συμμετοχές; Μέρος Β’: 80’ς

Το 1980 γνώρισε το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών σε ελληνικούς τελικούς (αν εξαιρέσει κανείς το 2002), με την εξόφθαλμα στημένη επιλογή της “Αννούλας της Ευρώπης”. Ένα κιτς φολκλόρ, με ρυθμό που σταματούσε και ξεκινούσε ξανά, ακούρευτους χορωδούς με μαλλί αφάνα τους οποίους “έπιασε η κάμερα” την ώρα που έπαιρναν τις θέσεις τους και την Άννα Βίσση να μετρά τα βήματά της και να μην υποστηρίζει το τραγούδι, έφεραν το μέτριο αποτέλεσμα. Απορία ως προς τους στίχους του “Ώτοστοπ”: τι το