Tag Archives: Θέμης Αδαμαντίδης

Κριτική των 40 ελληνικών συμμετοχών. Τι βοήθησε και τι έφταιξε κάθε φορά; Μέρος Α’

Αντί Προλόγου Μετά από τη φετινή καταβαράθρωση της Κατερίνας Ντούσκα, με τη συμμετοχή-φούσκα, όπως αποδείχθηκε, την 40η της Ελλάδας στον διαγωνισμό, σκέφτηκα να επαναδημοσιεύσω μια επισκόπηση των ελληνικών συμμετοχών που έκανα πριν από δύο χρόνια, με στόχο να δούμε τι (μπορεί να) έφταιξε κάθε φορά και κατά πόσον τελικά είμαστε αδικημένοι ως χώρα. Σπεύδω να πω πως όσα γράφονται εδώ είναι οι καθαρά προσωπικές μου απόψεις, σκέψεις κι αναλύσεις και πως δεν απηχούν την επίσημη θέση του INFE Greece. Σπεύδω επίσης

Κύπρος 1982: Βίσση-Καρβέλας love forever, η πεντάδα και η γκάφα της ΕΡΑ

Παρούσα η Κύπρος, η Ελλάδα απούσα Η Άννα Βίσση (Anna Vishy, όπως διαγωνίστηκε το 1982, με το “Μόνο η αγάπη”), μολονότι δισκογραφεί ήδη από το 1973, έγινε πανελληνίως γνωστή, όταν θριάμβευσε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1977 με το Ας κάνουμε απόψε μιαν αρχή. Η συνέχεια της πορείας της είναι γνωστή, τι να πρωτογράψει κανείς: 27 προσωπικά άλμπουμ 9, 5 εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως, πλατινένιοι και χρυσοί δίσκοι, αναρίθμητα βραβεία. Δύο χρόνια πριν εκπροσώπησε με το «Ώτοστοπ» – χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία –

Αφιερώματα Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision : 1982

Και φτάσαμε στο 1982…..!!!!!! Και όσο και να μη θέλουν να το παραδεχτούν οι Βρετανοί διοργανωτές εν έτει 2017 ψάχνουμε ακόμα να βρούμε που είναι το Harrogate, την πόλη δηλαδή που φιλοξένησε τον 27o διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στις 24 Απριλίου του 1982 και που βρίσκεται στο βόρειο Yorkshire της Αγγλίας και είναι γνωστή πόλη για τα ιαματικά λουτρά της. Και αφού στο εισαγωγικό φιλμάκι ψάχναμε να βρούμε το Harrogate (με μεγεθυντικό φακό) σε όλες τις γλώσες με την φράση “Πού

Παρασκήνια 1989: Ενστάσεις, ασφαλιστικά μέτρα και δικαστήρια, αλλά η Μαριάνα ακλόνητη

Για πρώτη φορά 40 τραγούδια προτάθηκαν από δισκογραφικές εταιρίες (1-3 η καθεμία), μια πρόταση του Μίμη Πλέσσα, που ήταν τότε σύμβουλος του διευθυντή της ΕΡΤ, Κώστα Κωβαίου, και τα οποία έκρινε 27μελής επιτροπή με πρόεδρο τον ίδιο, αλλά δίχως δικαίωμα ψήφου (εκπρόσωποι εταιρειών, καλλιτεχνών από διάφορα σωματεία και -επίσης για πρώτη φορά- των φαν, αφού το 1988 ιδρύθηκε το Greek Eurovision Fan Club, δηλαδή το σημερινό INFE Greece και λίγους μήνες, το 1989 μετά ο OGAE Greece).

Παρασκήνια 1985: Το “Μοιάζουμε” ακυρώθηκε, αλλά η ακύρωση ματαιώθηκε

Για άλλη μια φορά υπήρχε μεγάλος σκεπτικισμός για το αν θα έπρεπε η Ελλάδα να συμμετάσχει στη Γιουροβίζιον. Οι εφημερίδες σχεδόν απαίτησαν (και μάλιστα με στέρεα επιχειρήματα) μια ελληνική συμμετοχή. Μετά την πρώτη ακρόαση, από την Α’ βάθμια επιτροπή προκρίθηκαν 10 τραγούδια για τον τελικό. Σκάνδαλο δημιουργήθηκε, όταν ανακοινώθηκε πως από αυτά τα 6 ψηφίστηκαν κοντά στη «βάση», ενώ τα υπόλοιπα 4 ήταν «κάτω από τη βάση» και ότι οι συνθέσεις που ακούστηκαν δεν ήσαν οι προσδοκώμενες. Αποτέλεσμα αυτού του

Παρασκήνια 1982: Ακουγόταν η Πρωτοψάλτη, κέρδισε ο Αδαμαντίδης. Δεν πήγε κανείς.

Είχε επιλεγεί ο Θέμης Αδαμαντίδης (ο οποίος είχε μόλις ξεπηδήσει από το τηλεοπτικό «Να η Ευκαιρία») με το έθνικ Σαρανταπέντε κοπελιές (Γιώργος Κατσαρός / Δημήτρης Ιατρόπουλος), το οποίο είναι βασισμένο στιχουργικά στο δημοτικό τραγούδι Το γεφύρι της Άρτας (όπου το Σαρανταπέντε πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες έγινε Σαρανταπέντε κοπελιές κι εξήντα γοργονίτσες!). Το ύφος του τραγουδιού είναι όπως το «Ποιος πληρώνει το βαρκάρη» του Γιάννη Μαρκόπουλου. Σόλο βιολί παίζει ο Παντελής Δεσποτίδης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αποκάλυψη έγινε όψιμα

Αδικήθηκαν οι Ελληνικές συμμετοχές; Μέρος Β’: 80’ς

Το 1980 γνώρισε το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών σε ελληνικούς τελικούς (αν εξαιρέσει κανείς το 2002), με την εξόφθαλμα στημένη επιλογή της “Αννούλας της Ευρώπης”. Ένα κιτς φολκλόρ, με ρυθμό που σταματούσε και ξεκινούσε ξανά, ακούρευτους χορωδούς με μαλλί αφάνα τους οποίους “έπιασε η κάμερα” την ώρα που έπαιρναν τις θέσεις τους και την Άννα Βίσση να μετρά τα βήματά της και να μην υποστηρίζει το τραγούδι, έφεραν το μέτριο αποτέλεσμα. Απορία ως προς τους στίχους του “Ώτοστοπ”: τι το