Παρασκήνια 2005: ο δρόμος προς τον θρίαμβο της Έλενας. Η Ελλάδα στην κορυφή

Πριν γίνει ο ελληνικός τελικός ξέσπασαν δύο μεγάλα σκάνδαλα. Το ένα έγινε από μια σειρά συνθετών, οι οποίοι δεν είχαν ενημερωθεί για την «προκήρυξη» που είχε κάνει η ΕΡΤ για τη Γιουροβίζιον, πολύ απλά, διότι δεν έγινε προκήρυξη! Το δεύτερο και μεγαλύτερο οφείλεται στο συνθέτη Κώστα Μπίγαλη, ο οποίος μετά από δηλώσεις ότι πρόλαβε την τελευταία στιγμή την προθεσμία (!), εξαπέλυσε μύδρους εναντίον των φαν του διαγωνισμού (τους αποκάλεσε «καραγκιοζάκια»), όταν το oikotimes αποκάλυψε πως η συμμετοχή του The light in our soul είχε ήδη κυκλοφορήσει στη Γερμανία, με τη φωνή της Μιρέλλας Φραγκοπούλου. Η ακύρωσή του από την ΕΡΤ ήταν ακαριαία και προκάλεσε μια ανακούφιση στην Έλενα, η οποία είχε ένα άγχος, μήπως δεν καταφέρει να το ερμηνεύσει σωστά, όπως εκμυστηρεύθηκε στους φαν στο Κίεβο.

Η επιλογή τραγουδιού, με τίτλο «Eurovision Party» πραγματοποιήθηκε στο κέντρο διασκέδασης “Fever”. Η βραδιά ξεκίνησε με ένα χορευτικό του Φωκά Ευαγγελινού, με πρωταγωνίστρια την Αλεξάνδρα Πασχαλίδου, η οποία έκανε και την παρουσίαση, μετά από άρνηση της Ελισάβετ Φιλιππούλη (που έφυγε για καριέρα στο κανάλι Al-Jazeera) και της Ρίκας Βαγιάννη (που δεν ενδιαφερόταν τότε για τον διαγωνισμό, αν και τελικά παρουσιάσε το -κάπως αμήχανο- υπαίθριο πάρτυ στο Ζάππειο για τη μεγάλη νίκη της Έλενας Παπαρίζου-αλήθεια, μαντικές ικανότητες είχαν ότι θα ερχόταν το βραβείο;). Ο Σάκης Ρουβάς (GRE 04, 09) έστειλε μέσω βίντεο τις ευχές του στην Έλενα, καθώς έλειπε στην Κωνσταντινούπολη, κάτι που έκανε και η Νάνα Μούσχουρη (LUX 63). Αμέσως μετά έγινε ζωντανή σύνδεση με τη συναυλία του Μιχάλη Χατζηγιάννη (CYP 98) στην Κύπρο για να δώσει τις σχετικές ευχές, για να ακολουθήσει η εμφάνιση επί σκηνής του Želiko Joksimović, o οποίος ερμήνευσε το Lane moje (SRB 04).

O Κωνσταντίνος Χριστοφόρου (CYP 96, 01, 05) ερμήνευσε τη συμμετοχή του Ela, Ela, έχοντας στα φωνητικά την Έλενα Πατρόκλου (CYP 91), η οποία τελικά αντικαταστάθηκε από την Ελίνα Κωνσταντοπούλου (GRE 95) στο Κίεβο. Τότε, τα μέλη του γκρουπ Secret Band (Junior ESC 04) έκαναν την κλήρωση για τη σειρά εμφάνισης των τριών τραγουδιών, τα οποία παρουσίασε η Έλενα σε πλήρες play-back, για να μην αδικήσει κανένα (καληώρα όπως η Demy φέτος).

Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που επετράπη σε αλλοδαπούς συντελεστές (Σουηδούς συγκεκριμένα) να υποβάλουν τραγούδι σε ελληνικό τελικό. Στο διάλειμμα εμφανίστηκαν οι εκπρόσωποι της Ολλανδίας, της Ανδόρρας, της Μάλτας, αλλά και της Λευκορωσίας, η οποία ερμήνευσε το τραγούδι Boys and Girls, το οποίο τελικά η ίδια η Angelica Agurbash απέρριψε, για να συνεργαστεί με τους Νίκο Τερζή και Νεκτάριο Τυράκη. Οι υποψήφιοι σούπερ-σταρ Alcazar της Σουηδίας ακολούθησαν (το τραγούδι τους Alcastar ήρθε τελικά 3ο στο Melodifestivalen-τους “έκαψε” εκεί η Αλεξάνδρα Πασχαλίδου), αλλά και οι «δικοί μας» C-Real, οι οποίοι έχουν δηλώσει κατά καιρούς πως θα επιθυμούσαν να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα (τελικά ήταν υποψήφιοι το 2015, ενώ και το 1998 είχαν γράψει το υποψήφιο τραγούδι του Διονύση Σχοινά).

Στην ψηφοφορία το κοινό μετείχε κατά 60 % και κατά 40 % η επιτροπή, στην οποία προέδρευε ο Μίμης Πλέσσας και συμμετείχαν οι: Αντώνης Ανδρικάκης, Κώστας Τουρνάς (NF 80), Želiko Joksimović, Ντέπυ Γκολεμά (με πολλά άρθρα κατά της Γιουροβίζιον στο παρελθόν-αίσθηση προκάλεσε το σχετικό σχόλιο της Αλεξάνδρας Πασχαλίδου που της είπε ότι έχει την ευκαιρία η ίδια αυτή τη φορά να επιλέξει το καλύτερο τραγούδι!), Ίων Σταμπούλης, Φωτεινή Γιαννουλάτου, Sietse Bakker (διευθυντής σύνταξης τότε του Esctoday και μετέπειτα στέλεχος της EBU). Ο Μίμης Πλέσσας ανακοίνωσε το αποτέλεσμα, τονίζοντας πως υπήρχε ομοφωνία επιτροπής και κοινού. Μόνο οι ψήφοι του κοινού δόθηκαν στη δημοσιότητα. Τα αποτελέσματα της επιτροπής προέρχονται από πηγές της ίδιας της ΕΡΤ. Όπως έγινε γνωστό, τον Ελληνικό τελικό παρακολούθησαν 7.590 χρήστες της ιστοσελίδας του κρατικού καναλιού. Η επιλογή της Παπαρίζου έτυχε σχεδόν γενικής αποδοχής, αν και, ακόμα κι όταν επέστρεψε με το πολυπόθητο βραβείο, διάφοροι δημοσιογραφίσκοι και “ειδήμονες” της κακιάς ώρας βρήκαν πράγματα να της προσάψουν και να σχολιάσουν. Ο ίδιος ο Χρήστος Δάντης, πάντως δήλωνε τότε ότι ποντάρει σε άλογο κούρσας, για να εισπράξει από τις σατιρικές εκπομπές βιντεάκια της Παπαρίζου με… χλιμιντρίσματα.

Η εντυπωσιακή περιοδεία της, κόστους 900.000 Ευρώ, σε 20 περίπου χώρες, οι εκπομπές (“Euromania”) της Αλεξάνδρας Πασχαλίδου με παλιούς Γιούροσταρς και ζωντανό κοινό (για πρώτη φορά μετά από το 1989 άνοιξε στους φαν τις πόρτες της η ΕΡΤ), η εκρηκτική και άψογη παρουσία στη σκηνή (έχοντας στα φωνητικά τον Άλεξ Παναγή και τον Θοδωρή Πανά και τρεις χορευτές, τον Κρίστη Κουπάτο και τους Ρώσους Σεργκέι Γκρισένκο και Αλεξέι Νικισάνωβ, με το προφητικό όνομα) και η αμέριστη στήριξη της ΕΡΤ και του ΕΟΤ, του οποίου η Έλενα έγινε πρέσβειρα, οδήγησαν στη νίκη. Μόνο μελανό σημείο, οι δύο προσφυγές των συνθετών Μάνου Ψαλτάκη και Τάκη Σούκα (τελικά ο δεύτερος αποσύρθηκε, ενώ με τον πρώτο βρίσκονται ακόμα στα δικαστήρια) κατά του Χρήστου Δάντη –μετά από τη νίκη- για αντιγραφές από δικά τους τραγούδια. Ήταν δε το απόλυτο φαβορί των γραφείων στοιχημάτων (παιζόταν 1 προς 100). Το ωραίο πορτοκαλόχρωμο φόρεμα, με πινελιές διαφόρων αποχρώσεων ήταν του Roberto Cavalli. Δεν θα τολμήσουμε να αναπαράγουμε στο σύνολό του το σλόγκαν που ακουγόταν εκείνο το βράδυ στον Λευκό Πύργο: «Μπόκοτα γρουσούζα…». Είναι πάντως αξιοσημείωτο πως με το που έφυγε, πήραμε το βραβείο. Να σταθούμε λίγο στη Ναταλία Γερμανού, η οποία με τον κοφτό στίχο της είχε κερδίσει και στη “ραδιοφωνική Γιουροβίζιον”, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται ο διαγωνισμός “Second Chance”, με τη Σαμπρίνα και το Φταις το 1994.

Η σουηδική ομάδα (σκηνοθέτης, τεχνικοί, floor manager) της Γιουροβίζιον ήταν η ίδια που είχε η Αλεξάνδρα Πασχαλίδου στην εκπομπή της στη Σουηδία, με ό, τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Η ίδια, μολονότι πολεμήθηκε με λύσσα από τα ελληνικά ΜΜΕ και σαμποταρίστηκε ακόμα και εντός ΕΡΤ στην εκπομπή της, όπου ενώ υπήρχε σκαλέτα, από το κοντρόλ κάθε φορά της δημιουργούσαν προβλήματα και απρόοπτα (π. χ. επρόκειτο να παρουσιαστούν οι συμμετοχές κάποιων χωρών και αυτό δεν γινόταν ή άλλαζαν χωρίς προειδοποίηση τη ροή), υποστήριξε τη συμμετοχή της Έλενας και στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο, όπως και ο εντεταλμένος σύμβουλος της ΕΡΤ, Γιώργος Χουλιάρας, αλλά και οι Διεθνείς και Δημόσιες Σχέσεις φυσικά με την Λίτσα Πισκερά, καθώς όλοι, ειδικά μετά τον θρίαμβο των Antique και του Σάκη Ρουβά, πίστεψαν πραγματικά στο βραβείο και αυτό ήρθε. Και η Ελλάδα ζούσε πραγματικά ένα μεγαλείο: Ολυμπιακοί αγώνες, νίκη στο Euro, νίκη στο EuroBasket, νίκη στη Γιουροβίζιον.

Το τραγούδι έμεινε για πολλές εβδομάδες τόσο στο ελληνικό, όσο και στο σουηδικό chart, πήγε στο #1 και των δύο χωρών και έγινε πλατινένιο και χρυσό αντίστοιχα. Σε άλλες χώρες: #44 Αυστρίας, #10 Φλάνδρας, #36 Βαλλονίας, #11 Βραζιλίας, #37 Γερμανίας, #9 Ουγγαρίας, #24 Ολλανδίας, #4 Ρουμανίας, #14 Scandinavian Dance Chart, #15 Ελβετίας, #33 Τουρκίας, #8 Billboard Hot Dance Club Play και #25 Billboard Hot Dance Singles Sales στις ΗΠΑ, #17 Eurochart Hot 100 Singles.

Στις 22 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, το τραγούδι διαγωνίστηκε στο ειδικό σώου «Congratulations» που έγινε στην Κοπεγχάγη, για να γιορταστούν τα 50χρονα του διαγωνισμού και ψηφίστηκε τέταρτο όλων των εποχών (πολύ υπερβολικό, όταν υπάρχουν τραγούδια που έχουν γράψει ιστορία, αλλά αυτό έγινε).

Ένας γνωστός δημοσιογράφος στο αεροδρόμιο του Κιέβου έλεγε στους φαν: «ξεχάστε τη παιδιά την Παπαρίζου. Βραβείο; Δεν θα κάνει τίποτα»· τώρα διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι τάχα από την αρχή την υποστήριζε και ότι πίστευε στη νίκη της. Ουαί! Πολλά χρόνια μετά, το 2013, ο Φωκάς Ευαγγελινός αποκάλυψε πως τρόμαξαν να εξηγήσουν στον σκηνοθέτη το πλάνο που ήθελαν με τον άσσο στο πάτωμα (τους το έκανε μόνο στον τελικό-ευτυχώς!), πως δεν περίμεναν την πρωτιά, ότι πριν βγει η Έλενα στη σκηνή, την φίλησε στον ώμο και της είπε να συγκεντρωθεί και πως στην αρχή που η Ελλάδα δεν πήγαινε καλά στην ψηφοφορία, κόντεψαν να πάθουν εγκεφαλικό, όπως εξάλλου, θα προσθέταμε εμείς, και όλοι οι Έλληνες φαν, οι οποίοι -όλως τυχαίως- είχαν τοποθετηθεί από τους διοργανωτές οι μισοί μπροστά στη σκηνή, οι μισοί στο δεξί πέταλο όπου βρισκόταν η εξέδρα με τον Άλεξ Παναγή και αλάλαζαν: “σήκωσε το το γ…, δεν μπορώ να περιμένω”. Αλησμόνητες στιγμές που ευχόμαστε η Ελλάδα μας να ζήσει ξανά.

31 ολόκληρα χρόνια περίμενε η Ελλάδα, από το 1974, οπότε μπήκε, μέχρι να κερδίσει. Στην “επετηρίδα” είναι ψηλά η Πορτογαλία (από το 1964), ακολουθεί η Μάλτα (1971), η Κύπρος (1981), η Ισλανδία (1986) και μετά διάφορες ανατολικές χώρες που ξεκίνησαν το 1994.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.