Αφιέρωμα: Aναδρομή στα opening acts της Eurovision (Μέρος Α’)

Εκατοντάδες είναι τα acts που έχουμε δει στην πορεία του διαγωνισμού της Eurovision, πέρα από τις συμμετοχές που έχουν στείλει οι χώρες της Ευρώπης. Στην επόμενη σειρά αφιερωμάτων θα ασχοληθούμε με τα opening acts του διαγωνισμού, τα οποία σηματοδοτούν την έναρξη της εκάστοτε διοργάνωσης καθώς κι αρχικά αποτελούσαν μία εισαγωγή στα χαρακτηριστικά και στην κουλτούρα της.

Σε προηγούμενη μακροσκελή ανασκόπηση είχαμε θυμηθεί τα interval acts του θεσμού, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της Eurovision από τότε που ξεκίνησε, δηλαδή το μακρινό 1956. Ωστόσο δεν ισχύει το ίδιο με τα opening acts καθώς ενώ ξεκίνησαν να εμφανίζονται δειλά δειλά την δεκαετία του ’60, απέκτησαν πιο επίσημο χαρακτήρα από την δεκαετία του ’70 κι έπειτα. Έκτοτε δεν είχαν ετήσια παρουσία καθώς υπήρξαν αρκετές χρονιές χωρίς σημαντικές τελετές έναρξης σε αντίθεση με τα interval acts που ήταν ενσωματωμένα στην σκαλέτα ανελλιπώς. Απέκτησαν σταθερή βάση κι έγιναν εφάμιλλα των interval από την νέα χιλιετία, όπου ο διαγωνισμός ξεκίνησε να εξελίσσεται σε ένα ολοκληρωμένο σόου.

Όσον αφορά την θεματολογία των opening acts, ουσιαστικά δεν παρουσιάζει καμία διαφορά από αυτήν των interval καθώς και στις δύο περιπτώσεις έχουμε να κάνουμε με περσινούς νικητές που ερμήνευσαν ξανά την νικητήρια συμμετοχή τους καθώς κι άλλα τραγούδια, παρουσιαστές που είχαν πάρει μέρος στον θεσμό και μας τραγούδησαν ξανά, βίντεο που αφορούσαν τον πολιτισμό και την παράδοση της διοργανώτριας χώρας, μουσικοχορευτικά σόου κ.ά. Οι μόνες μικρές διαφορές που μπορούμε να εντοπίσουμε είναι τόσο το εύρος της θεματολογίας όσο κι ο σκοπός των acts. Τα opening acts θα λέγαμε ότι συνήθως έχουν πιο κλισέ θέματα όπως να παρουσιαστεί ξανά η νικητήρια συμμετοχή και να υπάρξει το απαραίτητο καλωσόρισμα του κόσμου στην νοοτροπία της διοργάνωσης. Εν αντιθέσει έχουμε δει αρκετά inteval acts τα οποία είχαν ως στόχο να διασκεδάσουν μόνο τον κόσμο με το θέαμα και να του κρατήσουν συντροφιά μέχρι να λήξει η διορία για την ψηφοφορία.

Πάμε να ξεκινήσουμε μία σύντομη αναδρομή από την δεκαετία του ’70 ουσιαστικά, περιγράφοντας επιγραμματικά τα κύρια χαρακτηριστικά των opening acts που έχουν λάβει χώρα έως το 2002. Ώρα να θυμηθούν οι παλιότεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι.

Αρχικά τα opening acts δεν είχαν κάποιον ιδιαίτερο χαρακτήρα καθώς υπήρχε μία απλή έναρξη με την συνοδεία της χορωδίας ή βλέπαμε διάφορες δραστηριότητες και αξιοθέατα από την χώρα που διοργάνωνε τον διαγωνισμό.

Όπως το 1961 και το 1970:

1977: Πτήση και ξενάγηση στις τέσσερις χώρες που αποτελούν το Ην. Βασίλειο (Αγγλία, Ουαλία, Σκωτία και Βόρεια Ιρλανδία). Σε μία Ευρώπη που σταδιακά γνωρίζεται ακόμα καλύτερα.

1979: Η ιστορία της Ιερουσαλήμ, δίνοντας έμφαση στην ιερότητα της πόλης για τον χριστιανισμό.

1982: Εισαγωγικό βίντεο όπου σε διάφορες γλώσσες υπάρχει το ερώτημα που βρίσκεται το Harrogate, ο χώρος όπου διεξήχθη ο 27ος Διαγωνισμός. Αργότερα βλέπουμε και την προσέλευση του κόσμου.

1983: Η παρουσιάστρια Marlene Charell μας συστήνει τις 20 συμμετοχές και τις καλεί επί σκηνής.

1984: Ο μαέστρος Pierre Cao και η ορχήστρα RTL μας παρουσιάζουν μια ορχηστρική εκδοχή των νικητήριων συμμετοχών έως το 1983 όσο προβάλλεται εισαγωγικό βίντεο με αξιοθέατα του Λουξεμβούργου. Αργότερα η παρουσιάστρια της χρονιάς Désirée Nosbusch μας καλωσορίζει στον διαγωνισμό.

Από το 1985 ξεκινά σταδιακά να δίνεται μεγαλύτερη έμφαση σε eurostars που πήραν μέρος κατά το παρελθόν στον θεσμό. Αρκετοί είναι αυτοί που παρουσιάζουν τον διαγωνισμό και μας συστήνουν νέα τους τραγούδια ενώ πολλοί περσινοί νικητές επιστρέφουν με τις νικητήριες συμμετοχές τους.

1985: Η πολύ δημοφιλής Σουηδή τραγουδίστρια Lill Lindfors και παρουσιάστρια αυτής της χρονιάς, μας ερμηνεύει το τραγούδι «My Joy Is Building Bricks Of Music». Η ίδια είχε πάρει μέρος στον διαγωνισμό το 1966 εκπροσωπώντας την χώρας της μαζί με τον Svante Thuresson και το τραγούδι Nygammal Vals, όπου κατέκτησαν την δεύτερη θέση.

1986: Πάλι μία πρώην συμμετέχουσα του διαγωνισμού, η Åse Kleveland αναλαμβάνει τα ηνία της παρουσίασης στην Νορβηγία και ερμηνεύει το Welcome To Music. Εκπροσώπησε την χώρα της το 1966 με το τραγούδι «Intet er nytt under solen», όπου κατέκτησε την τρίτη θέση.

1987: Συνεχίζεται το ίδιο μοτίβο με γυναίκες ερμηνεύτριες να παρουσιάζουν τον διαγωνισμό. Την διοργάνωση ανοίγει η δημοφιλής Viktor Lazlo με το επιτυχημένο της τραγούδι Breathless.

1988: Ο Johnny Logan παρουσιάζει ξανά την εμβληματική νικητήρια συμμετοχή του Hold Me Now.

1989: Η πασίγνωστη -μετέπειτα- Celine Dion ερμηνεύει ξανά την νικητήρια συμμετοχή της Ne Partez Pas Sans Moi καθώς και την μεγάλη επιτυχία της Where Does My Heart Beat Now.

1990: Ένα μικρό βίντεο που μας ξεναγεί στο Ζάγκρεμπ, την πόλη της μουσικής.

1991: Ο παρουσιαστής Toto Cutugno, που ήταν κι ο περσινός νικητής, μας τραγουδά ξανά την συμμετοχή του Insieme:1992 ενώ η συμπαρουσιάστρια του Gigliola Cinquetti το Non ho l’età. Η ίδια πήρε μέρος στην Eurovision του 1974 όπου ήρθε δεύτερη με το τραγούδι Si. Επίσης σε ένα μαγνητοσκοπημένο βίντεο εμφανίστηκε η γνωστή τραγουδίστρια και χορεύτρια Sara Carlson.

1992: H περσινή νικήτρια Carola παρουσίασε την νέα της επιτυχία All The Reasons To Live. H ίδια εκπροσώπησε ξανά την Σουηδία το 2006 στην Αθήνα κατακτώντας την πέμπτη θέση με το Invincible.

1993: Η ιστορία των Eochaid και Etain. Σύμφωνα με την κέλτικη μεσαιωνική παράδοση και μυθολογία ο Eochaid ήταν Μέγας Βασιλειάς ολόκληρης της Ιρλανδίας κι είχε ιερό χαρακτήρα. Η Etain ήταν μία θεότητα της ιρλανδικής μυθολογίας και ήταν παντρεμένη με τον Eochaid. Όπως βλέπουμε και στο video, πολλές φορές το όνομά της συνδέεται με την ικανότητά της να μεταμορφώνεται σε άλογο.

1995: Βίντεο όπου μνημόνευε την σαραντάχρονη τότε πορεία του θεσμού.

1996: Ο Νορβηγός καλλιτέχνης και παρουσιαστής της βραδιάς Morten Harket ερμήνευσε το single του Heaven’s Not For Saint.

1997: Το παλιό και νέο Μπέρμιγχαμ.

1999: Μαγνητοσκοπημένο video όπου κόσμος πλημμυρίζει την Ιερουσαλήμ. Εκεί εμφανίζονται και οι παρουσιάστριες της βραδιάς Dafna Dekel και Sigal Shachmon.

2001: Οι περσινοί νικητές Olsen Brothers τραγουδούν ξανά το Fly On The Wings Of Love καθώς και το νέο τους τραγούδι Walk Right Back. Αξιοσημείωτο είναι ότι το δίδυμο έχει προσπαθήσει να εκπροσωπήσει την Δανία άλλες πέντε φορές ενώ ο Jorgen ως solo άλλες τρεις.

2002: Οι Tanel Padar και Dave Benton επιστρέφουν ξανά με χαλαρή διάθεση και την νικητήρια συμμετοχή τους Everybody.

Αλήθεια πόσα από αυτά θυμάστε και ποιο από τα παραπάνω είναι το αγαπημένο σας opening act;

Μείνετε συντονισμένοι στον InfeGreece για το δεύτερο μέρος του αφιερώματος καθώς από το 2004 με την εισαγωγή των ημιτελικών τα opening acts αυξάνονται κι αποκτούν νέα αίγλη.

 

One comment

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *