Κύπρος 2000: πανωλεθρία με τους Voice και οδυνηρός αποκλεισμός

Οι καλλιτέχνες

Οι Voice είναι ο Άλεξ Παναγή και η Χριστίνα Αργύρη, όπως μετονομάστηκαν για τις ανάγκες του διαγωνισμού. Η Χριστίνα ήταν το 1994 3η στην επιλογή με το Ξαφνικά. Η έωλη φήμη που βγήκε το πρωινό του διαγωνισμού ότι είχε σπάσει το χέρι της προκάλεσε πανικό στους φαν. Είχαν στα φωνητικά τον Μιχάλη Μόσχου, τη Λίνα Καουάρ, και τους Γιώργο Γαβριήλ και Χριστίνα Λαζάρου, γνωστούς από κυπριακές επιλογές. Ο πρώτος ήταν υποψήφιος το 1999, το 2000 και το 2006, ενώ η δεύτερη το 1997. Για την πλούσια καριέρα του Άλεξ Παναγή σας έχουμε ήδη ενημερώσει. Όσο για τη Χριστίνα Αργύρη, την οποία είδαμε ξανά στα φωνητικά των ΟΝΕ (CYP 2002), έχει κάνει φωνητική διδασκαλία σε αρκετά μιούζικαλ, έχει σχεδιάσει και εκτελέσει τα φωνητικά πασίγνωστων ερμηνευτών, κάνοντας εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο, έχει συνθέσει τραγούδια και παίξει στο θέατρο. Καθηγήτρια παλιότερα στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, στο «Greek Idol» και το Ωδείο Φίλιππος Νάκας, έχει επιδοθεί και σε μεταγλωττίσεις κινουμένων σχεδίων της Disney.

Παραλειπόμενα και γκρίνιες

Τους έκλεψαν κάποια από τα κρουστά, ενώ η Χριστίνα Αργύρη (η οποία, όπως είχε ακουστεί τότε, αλλά μάλλον πρόκειται για ράδιο-αρβύλα ολκής, ήταν η αντικαταστάτρια της Στέλλας Γεωργιάδου, που φημολογείται ότι θα έβγαινε γυμνή, με ένα body-painting και ότι δεν την άφησε η εταιρεία της να το κάνει) έχασε τη βαλίτσα της στο αεροδρόμιο. Ο Άλεξ δήλωσε τότε ότι ξαναπήγε στον διαγωνισμό, για να μπορέσει να βγάλει το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ.

Παρά τις υποδείξεις των ελλαδιτών φαν για την προβληματική μείξη με τα ιταλικά (οι στίχοι της Silvia M. Klemm είναι μάλλον κακόηχοι και ασύμβατοι με το ελληνικό κείμενο), οι ίδιοι (τα φωνητικά δηλαδή, διότι το ζεύγος των ερμηνευτών ήταν εντελώς απρόσιτο) επέμειναν, διότι περίμεναν ψήφους από την Ελβετία και το… Βέλγιο (!), με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα. Η καθαρόαιμη ιταλική βερσιόν φέρει τον τίτλο Rosso vivo. Είναι η πρώτη φορά που η Κύπρος συμμετέχει σε άλλη γλώσσα, εκτός από τα Ελληνικά (έμελλαν να ακολουθήσουν τα Αγγλικά και τα Γαλλικά). Θέμα του τραγουδιού είναι ένας έρωτας που τέλειωσε άδοξα, ωστόσο η αγάπη παραμένει. Οι δύο καλλιτέχνες θυμούνται την τρομερή, αβάσταχτη, ενέργεια από 10.000 άτομα που ζητωκραύγαζαν κι ότι κανένας δεν έδινε σημασία στους Δανούς, αλλά από την πρώτη πρόβα φάνηκε πόσο πολύ άρεσαν στο κοινό.

Τα λάθη ήταν η βαρυφορτωμένη σκηνική παρουσία (με σημαίες και με ταμπούρλα, καπνούς, αλλά και την ποδιά του Άλεξ) και ο θετικός προϊδεασμός του κοινού με «χαριτωμενιές», λίγο πριν ανέβουν στη σκηνή (λάθος που είχαν κάνει και οι Ζυμπουλάκης-Βαν Μπέκε το 1993 και η Ευρυδίκη το 1994 και η Μαντώ το 2003), ενώ το τραγούδι είναι λυπητερό και αναφέρεται στον χωρισμό ενός ζευγαριού. Ειδικά το πλακάτ “Buongiorno principessa” ήταν εντελώς εκτός τόπου και χρόνου… Ντύσιμο στα γκρι-μαύρα. Οι ελλαδίτες φαν ήταν επιπλέον εκνευρισμένοι, γιατί στη μετάδοση των βίντεο-κλιπ από το ΡΙΚ, στην παρουσίαση της FYROM υπήρχε από πίσω η πρώτη σημαία της χώρας, δηλαδή ο αυθεντικός ήλιος της Βεργίνας. Μετά από παρέμβασή τους στον τότε υπεύθυνο, Μάριο Σκορδή, κατά την επανάληψη της εκπομπής, η σημαία καλύφθηκε με «μωσαϊκό».

Ο εθνικός τελικός

Κατά τον τελικό της 16ης Φεβρουαρίου, που έγινε στο Νέα Λεωφόρος Nightclub της Λεμεσού και τον παρουσίασε ο Λουκάς Χάματσος, στην επιτροπή των ειδικών, μετείχαν η – πρόσφατη τότε – Σουηδή νικήτρια Charlotte Nilsson και η Lina Kawar (φωνητικά 97, 99, 00). Το μεγαλύτερο όνομα που μετέχει ήταν η ποπ σταρ Μαρίνα Σόλωνος, ενώ ξεχωρίζουν ακόμα η Μάριαν Γεωργίου (γνωστή κι από ελληνικές επιλογές), έχοντας ως ράπερ τον Κώστα Κούντο, η Άννυ, αλλά και η Χαρούλα Πίρτα, η ξεχωριστή ερμηνεία της οποίας έχει μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη των φαν. Άγνωστο γιατί, προκρίθηκαν 11 τραγούδια (ούτε 8, ούτε 10, ούτε 12). Μήπως κάποιο αποκλείστηκε στην πορεία και δεν το μάθαμε ποτέ;

Το φιλμάκι

Το φιλμάκι, με τονισμένα τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, αλλά και τους καλλιτέχνες, είναι γυρισμένο σε κάπως ασυνήθιστα τοπία, ενώ δεν λείπουν οι παραπομπές (φωτιά, τουμπερλέκι, θάλασσα) στην προηγούμενη συμμετοχή του Άλεξ Παναγή.

Ο αποκλεισμός και η υπέρλαμπρη δεξίωση

Μετά από το κακό αποτέλεσμα, η Κύπρος αποκλείεται για ένα χρόνο. Είναι η δεύτερη φορά, μετά από το φιάσκο του 1988 που το νησί δεν συμμετέχει (η τρίτη και τελευταία ήταν το 2014, για οικονομικούς λόγους). Και μια λεπτομέρεια: οι τρεις μοναδικές χώρες που την ψήφισαν, με 8 μόλις βαθμούς συνολικά (Μάλτα, Κροατία, ΠΓΔΜ), είναι οι μόνες που έδωσαν το παρόν στην υπέρλαμπρη δεξίωση της Κυπριακής αποστολής που έγινε στο σπίτι του Κύπριου πρέσβη στη Στοκχόλμη, με τον αλησμόνητο μπουφέ, στον οποίο οι φαν (εκτός από τους Έλληνες και τους Κύπριους, οι οποίοι ήταν καλοντυμένοι και με καλούς τρόπους), ντυμένοι έξαλλα, όρμησαν σαν τα “κοράκια”. Παρά τις αγκαλιές και τα φιλιά με την Μαλτέζα εκπρόσωπο, η Μάλτα, η οποία έδινε ψήφους συμπάθειας στην Κύπρο, ήταν πολύ φειδωλή εκείνη τη χρονιά (μα μόνο έναν άσσο;).

 

1 Eimai akoma edo

(Είμαι ακόμα εδώ)

I’m still here Marina Solonos

(Μαρίνα Σόλωνος)

148 3o
Μαρίνα Σόλωνος/Μαρίνα Σόλωνος [Μιχάλης Μέσιος]
2 Na m’agapas

(Να μ’ αγαπάς)

You must love me Annie

(Άννυ)

131 5o
Κυριάκος Πετούσης/Κυριάκος Πετούσης [;]
3 Fones

(Φωνές)

Voices Maria Amman

(Μαρία Αμμάν)

87 10o
Θάλεια Κουνούνη/ Θάλεια Κουνούνη [;]
4 Trikymia

(Τρικυμία)

Tempest Marilia Perikleous & Demetris Mouhtaroudis

(Μαρίλια Περικλέους & Δημήτρης Μουχταρούδης)

93 9o
Δημήτρης Μουχταρούδης/Κυριάκος Παστίδης [;]
5 An

(Αν)

If Chrysanthos Chrysanthou

(Χρύσανθος Χρυσάνθου)

78 11o
Χρύσανθος Χρυσάνθου/ Χρύσανθος Χρυσάνθου [;]
6 Nomiza

(Νόμιζα)

I thought Alexandros Panayi & Christina Argyri

(Άλεξ Παναγή και Χριστίνα Αργύρη)

225 1o
Αλέξανδρος Παναγή/ Αλέξανδρος Παναγή [Ηλίας Αχλαδιώτης]
7 Antio loipon

(Αντίο, λοιπόν)

So goodbye Lefki Stylianou

(Λευκή Στυλιανού)

94 8o
Λευκή Στυλιανού/ Λευκή Στυλιανού [Γιάννης Πετρίδης]
8 Sti gi eirini

(Στη γη ειρήνη)

Peace to our earth Antonia Orthanou

(Αντωνία Ορθάνου)

100 7o
Δημήτρης Κωνσταντίνου/Νίκη Σπυροπούλου [Σάββας Σάββα]
9 Paradeisos

(Παράδεισος)

Paradise Marian Georgiou (& Kostas Kountos)

(Μάριαν Γεωργίου) (& Κώστας Κούντος)

145 4o
Μάριαν Γεωργίου/Μάριαν Γεωργίου [Κώστας Celeste Παπακωνσταντίνου]
10 Volt

(Βολτ)

Volt Giorgos Gavriel

(Γιώργος Γαβριήλ)

122 6o
Γιώργος Γαβριήλ/Γιώργος Γαβριήλ [Γιάννης Πετρίδης]
11 Ki’akoma s’agapo

(Κι ακόμα σ’ αγαπώ

I still love you Charoula Pirta

(Χαρούλα Πίρτα)

184 2o
Γιώργος Αδάμου/Γιώργος Σερδάρης [Νίκος Ορφανός]

Οι στίχοι

Αφησα τις αντιστάσεις

Τις παλιές μου κατάστασεις, όλα

Κι ήρθα έρανο σου να σβήσω

Και φωτιά να σε ταΐσω, τώρα

Μα όλα αυτά που μας αγγίζουν

Πόσο ακόμα μας χωρίζουν,

πόσο διαφορετικούς μας θέλει

Η ζωή και περιμένει… πόσο

 

Νόμιζα πως μπορώ

κάποιο τρόπο να βρω

Να ενώσω αυτά

που μας ‘θέλαν μακριά (2)

 

Μέχρι τώρα επιμένω

Κι ούτε ξέρω που πηγαίνω… μόνος

Όπως είναι, είναι εντάξει

Κι ότι είσαι δεν θα αλλάξει… ο χρόνος

 

Α… νόμιζα πως μπορώ

κάποιο τρόπο να βρω

Να ενώσω αυτά

που μας ‘θελαν μακριά

Νόμιζα η καρδιά

είχε πάντα πρωτιά

Κι όμως φεύγω εγώ,

ναι ακόμα σ’ αγαπώ.

 

6 Σχόλια

  • Chris Koul

    Από τα χειρότερα που στείλαμε ποτέ.

    Από πού να το πιάσεις και πού να το αφήσεις αυτό το έκτρωμα. Μα, κατ’αρχάς, ποιος κάθεται και γράφει τραγούδι με τη λέξη «νόμιζα» στο ρεφραίν; Τόσο κακόηχο! Τα ρούχα που φόρεσαν εκείνη τη βραδιά παρέπεμπαν σε καρναβαλίστικες στολές. Το κιτς έχει και ένα όριο. Η δε φούστα του Άλεξ που ξαφνικά την είδε Σάκης Ρουβάς απλά αστεία, ενώ η προσπάθεια ανάστασης του 1995 με τα ταμπούρλα ήταν ξαναζεσταμένο φαγητό που δεν τρωγότανε πέντε χρόνια μετά. Τα ιταλικά ως εύρημα τελευταίας στιγμής ήταν ένδειξη πανικού. Χαλαλίσαμε μια ολόκληρη χρονιά επειδή ο Άλεξ Παναγή ήθελε σώνει και καλά να βγάλει cd στην Αθήνα! Τα είδαμε τα αποτελέσματα! Καλά έκαναν και μας απόκλεισαν, και κακώς μας επέτρεψαν να ξανασυμμετάσχουμε δυο χρόνια μετά.

    (Τον Άλεξ Παναγή έτυχε να τον γνωρίσω στο γυμναστήριο. Νομίζει ότι είναι δική του υπόθεση η Γιουροβίζιον. Του τα έψαλλα που πάει και βοηθά ξένες χώρες αντί να συγκεντρωθεί στην πατρίδα του και δεν του άρεσε. Επίσης, από ό,τι κατάλαβα θεωρεί ότι πρέπει το ΡΙΚ να του αναθέτει κάθε χρόνο τη διεύθυνση της κυπριακής συμμετοχής ως παλαίμαχος του είδους, και όταν αυτό δε συμβαίνει ξινίζει. Συγκεκριμένα έβγαλε λίγη χαιρεκακία και χολή για την κακή θέση του Χοβίγκ το ‘17, υπονοώντας ότι αν τον είχε αναλάβει εκείνος θα πήγαινε καλύτερα. Είδαμε και τους Λευκορώσσους φέτος!)

    Το 2000 σηματοδότησε μια δεκαετία παρακμής για την Κύπρο στην Γιουροβίζιον με μόνη εξαίρεση το 2002. Όλα τα άλλα που στείλαμε δεν θέλω καν να τα θυμάμαι. Ευτυχώς που κάπου είκοσι χρόνια μετά ξυπνήσαμε και μάθαμε πώς παίζεται το παιχνίδι.

    • Alex C

      Μα από τη στιγμή που το ΡΙΚ δεν του αναθέτει κανένα ρόλο στην κυπριακή συμμετοχή, την οποία αναλαμβάνει εξολοκλήρου σουηδικό team κάθε χρόνο, λογικό είναι να πάει σε άλλες χώρες που τον πληρώνουν για να βοηθήσει τις συμμετοχές τους. Πιστεύω ο καθένας το ίδιο θα έκανε στη θέση του. Δηλαδή, σύμφωνα με το σκεπτικό σου θα έπρεπε π.χ. οι Σουηδοί να τα ψάλουν στην Sacha Jean Baptiste επειδή αναλαμβάνει κάθε χρόνο την Κύπρο, τη Βουλγαρία και καμια 10αρια ακόμα χώρες αντί για τη Σουηδία;

      • Chris Koul

        Δεν αμφισβητώ το δικαίωμά του να εργάζεται και να βοηθά οποιαδήποτε χώρα τον πληρώσει. Ελεύθερος επαγγελματίας είναι, δικαίωμά του να παρέχει τις υπηρεσίες του σε όποια χώρα τον καλεί. Η Κύπρος όμως είχε κακό σκορ επιδόσεων τα τελευταία χρόνια (προ 2016) και χρειαζόταν κάποιον με το expertise του Άλεξ να την ξεβαλτώσει. Και όχι μόνο του Άλεξ, αλλά οποιουδήποτε ταλαντούχουν Κύπριου. Η Σουηδία είναι μία χώρα που έχει συμμαχίες, που έχει το 50% παραγωγής μουσικής στον κόσμο, δεν στηρίζεται στην κάθε Sacha Jean Baptiste για να δει άσπρη μέρα στη Γιουροβίζιον. Πάει ούτως ή άλλως καλά. Η Κύπρος δεν είναι φυτόρειο συνθετών για να μπορεί να “δανείζει” τους δικούς της στους αντιπάλους της. Είναι ηθικό το ζήτημα. Ναι, θα ανέμενα οι ταλαντούχοι Κύπριοι να δίνουν προτεραιότητα στην πατρίδα τους πριν εξυπηρετήσουν άλλες χώρες. Ειδικά όταν η χώρα τους πάτωνε.

    • Dimitrios Mantzilas Dimitrios Mantzilas

      Να σου θυμίσω επίσης το φιάσκο με το “Vertigo”. Μια χαρά τραγούδι και έγινε γιαπωνέζικο καρακιτσαριό… Αγαπάμε Άλεξ Παναγή, αλλά το συγκεκριμένο concept ήταν μάλλον άστοχο…

  • Θάνος

    Αν κ σε γενικές γραμμές συμφωνώ ότι τα 00s ήταν περίοδος παρακμής για την Κύπρο στην Eurovision, ας μην ξεχνάμε και το διαμαντάκι “stronger every minute” το 2004 (αν κ πιστεύω ότι η επιτυχία του σε μεγάλο βαθμό οφειλεται στην ερμηνεία κ τη φωνή της Lisa Andreas). Όσο για το “Νόμιζα”, ένα θα πω: το “θα ναι έρωτας” μπροστά του, μου φαντάζει σχεδόν αριστούργημα!!! Και είναι δυνατόν το ΡΙΚ να μη θέλει τα αγγλικά στο ένα, αλλά να ενστερνίζεται τα ιταλικά (!!!) στο άλλο. Τι έπιναν κ δεν εδιναν στο ΡΙΚ τοτε? Όσο για τα κοστούμια, ας μη σχολιάσω το σχόλιο της Δάφνης Μποκοτα στη μετάδοση της ΕΡΤ περί φουτουρισμου (Jesus Christ!!!) και τα μπράβο που έδινε στον Άλεξ Παναγή. Στα μάτια μου πάντως κ οι 2 συμμετοχές του Παναγή έχουν κάτι το κιτς!

    • Chris Koul

      Φίλε Θάνο, το ΡΙΚ έδωσε έγκριση για να χργσιμοποιηθούν τα Ιταλικά την τελευταία στιγμή αφού είδαν από τη Στοκχόλμη ότι το τραγούδι θα πήγαινε άπατο. Προκειμένου να αποφεχθεί η πανολεθρία την τελευταία στιγμή ενέδωσαν στην αλλαγή της γλώσσας. Συμφωνώ ότι και το 1995 είχε κάτι το κιτς, ειδικά το σεντόνι στην αρχή, αλλά κατά τη γνώμη μου υπάρχει πολλών ειδών κιτς. Το 1995 ήταν τόσο όσο και η βραδιά το «σήκωνε» αφού ήταν τίγκα στη μουντίλα. Το 2000 ήταν πραγματικό μαύρο χάλι. Για να μην σχολιάσω το γκλίττερ στα μαλλιά!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.