Τελικά, είναι αδικημένες οι ελληνικές συμμετοχές; Μέρος Α’: 70’ς

Μετά από το φετινό ναυάγιο της Αργώς, η οποία δεν πέρασε από τις συμπληγάδες του ημιτελικού, σκέφτηκα να κάνω μια επισκόπηση των ελληνικών συμμετοχών, με στόχο να δούμε τι (μπορεί να) έφταιξε κάθε φορά και κατά πόσον τελικά είμαστε αδικημένοι ως χώρα. Σπεύδω να πω πως όσα γράφονται εδώ είναι οι καθαρά προσωπικές μου απόψεις / σκέψεις / αναλύσεις και πως δεν απηχούν την επίσημη θέση του INFE Greece. Σπεύδω επίσης να ξεκαθαρίσω ότι εκτιμώ όλους, όσοι εκπροσώπησαν την Ελλάδα, αλλά και όσους προσπάθησαν στους εθνικούς τελικούς. Όλοι τους είχαν τις καλύτερες των προθέσεων ασχέτως αποτελέσματος. Απλώς, θεωρώ ότι κάποια στιγμή καλό είναι, αντί να μας κατατρέχει το σύνδρομο του κυνηγημένου και αδικημένου, να κάνουμε και λίγη αυτοκριτική. Η «αιρετική» μου άποψη είναι ότι η Ελλάδα ουδέποτε υπήρξε αδικημένη. Θα μπορούσε ίσως κάποιες χρονιές να κερδίσει 2-3 θέσεις, μέχρι εκεί όμως.

Ξεκινάμε από τη Μαρινέλλα (1974): τη χρονιά όπου η Γιουροβίζιον έφτασε στο απόγειό της με τους ΑΒΒΑ, την Olivia Newton John, την Ireen Sheer, την Gigliola Cinquetti, τους Mouth & McNeal και άλλα μεγάλα ονόματα και τεράστιες επιτυχίες, όπως το «Waterloo», το «Si» και το «I see a star», εμείς στέλνουμε ένα τουριστικού χαρακτήρα εύπεπτο τραγουδάκι, που αναπαράγει το στερεότυπο «sea, sex and sun», το οποίο ακόμα και η ίδια η καλλιτέχνιδα έχει αποκηρύξει. Ατέλειωτη εισαγωγή, αμήχανα φωνητικά, αμήχανη η Μαρινέλλα, συντηρητικό ντύσιμο στα φωνητικά, πολύ «λα, λα, λα» και φολκλόρ μπουζούκι από τον Στέλιο Ζαφειρίου. Θέση: 11η/17.

Η συμμετοχή της Μαρίζας Κωχ (1976), πέρα από το ότι βασίζεται σε γνωστό ηπειρώτικο μοιρολόι και θα μπορούσε να είχε ακυρωθεί γι’ αυτό τον λόγο, κινδύνευσε επίσης να ακυρωθεί λόγω του έντονου πολιτικού της μηνύματος (η Γαλλία παρενέβη και μας έσωσε). Επίσης ξένο με το όλο κλίμα της -πολύ μοντέρνας τότε- Γιουροβίζιον, κι αν θέλουμε να είμαστε και λίγο πιο αυστηροί, στο σημείο του ξεσπάσματος-μοιρολογιού, η Κωχ, σαφώς αγχωμένη από τις απειλές κατά της ζωής της (βγήκε με αλεξίσφαιρο γιλέκο στη σκηνή) δεν συγχρονίζεται ακριβώς με τη μουσική. Ο λαγουτάρης Δημήτρης Ζουμπούλης επίσης εντελώς φολκλόρ με τη μουστάκα του… 13η/18.

Η τετράδα Πασχάλης-Ρόμπερτ Ουίλλιαμς-Μπέσσυ Αργυράκη-Μαριάννα Τόλη (1977) τα είχε όλα: πιασάρικο τραγούδι, έξυπνοι στίχοι διανθισμένοι με ξένες λέξεις, πρωτοποριακό βίντεο-κλιπ γυρισμένο στην Αυστρία, καλοκουρδισμένη χορογραφία, ωραίες φωνές, ωραίες χορογραφίες. Τι έγινε λοιπόν; διπλό σαμποτάζ: αφενός η Ελλάδα δεν ήθελε να διοργανώσει τον διαγωνισμό σε περίπτωση νίκης (έτσι είπε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σε κλιμάκιο της EBU που επισκέφτηκε τη χώρα, διότι ήταν το μεγάλο φαβορί μαζί με την Αγγλία), αφετέρου ο μεν Ρόμπερτ τοποθετήθηκε μακριά από τους υπόλοιπους επί σκηνής, τα δε μικρόφωνα ήταν εμφανώς χαμηλωμένα. 5οι/18.

Σε μια προσπάθεια διεθνοποίησης, η Ελλάδα στέλνει το 1978 την Τάνια Τσανακλίδου σε ένα τραγούδι για τον Τσάρλυ Τσάπλιν… Από που κι ως που; Η Ελβετία, στην οποία ο μεγάλος δημιουργός έζησε τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής του, απέφυγε να στείλει αντίστοιχο τραγούδι που είχε στη δική της επιλογή και έστειλε η «άσχετη» Ελλάδα. Από μουσικής απόψεως είναι ένα συνηθισμένο τραγούδι καφεθεάτρου, το οποίο δεν έχει καμία ανταπόκριση στους ξένους φαν και κανένα άρωμα Ελλάδας. Το έσωσε η χαλαρή ερμηνεία της  Τάνιας, στο πρώτο drag show της Γιουροβίζιον, όπως το χαρακτηρίζουν κάποιοι, η οποία έγραψε ιστορία με το «Γιαννάκη σ’ αγαπάω» (για τον Γιάννη Φέρτη) που εκστόμισε. Σε μια πολύ μέτρια χρονιά κατετάγη 8η/20.

Κλείνουμε το πρώτο μέρος με την εμφάνιση της Ελπίδας το 1979: φωνάρα, τραγουδάρα, ωραίο στήσιμο, λίγο κιτς η αρχαιοελληνική εμφάνιση, όμως από τα φωνητικά ακουγόταν μόνο ο Γιάννης Σιαμσιάρης (τα υπόλοιπα μικρόφωνα ήταν και πάλι χαμηλωμένα), η Ελπίδα φώναζε ίσως λίγο παραπάνω, οι στίχοι είχαν ένα πρόβλημα επαναληπτικότητας, το τραγούδι θεωρήθηκε αντιγραφή του «Jesus Christ Superstar» (αυτά τα έγραφαν οι εφημερίδες της εποχής) και, για να είμαστε ειλικρινείς, γιατί η Ευρώπη να βγάλει πρώτο ένα τραγούδι για τον Σωκράτη; Δεν την αφορά. Ίσως, αν ο τίτλος ήταν «Αγάπη», «Ειρήνη» ή κάτι αντίστοιχο να έμπαινε στην πεντάδα. 8η/19.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *