Αφιερώματα Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision : 1968

Δύσκολο να βρεις μόνο ένα τίτλο για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 1968, αλλά επειδή εκείνη τη χρονιά έγιναν πολλά και για πρώτη φορά τόσο φανερά (φήμες για νίκη με την βοήθεια μίζας, ανατρεπτική βαθμολογία, ουρλιαχτά και επευφημίες κοινού κατά την διάρκεια τραγουδιού κ. α.) ας ξεκινήσουμε με τα πιο σημαντικά.

Ο έγχρωμος διαγωνισμός

Αν και το χρώμα ήρθε για να μείνει στον διαγωνισμό, το 1968 (ήταν η πρώτη χρονιά που ο διαγωνισμός παρουσιάστηκε με χρώμα), ελάχιστοι είχαν την τύχη και την τεχνολογία να τον χαρούν έγχρωμο! Αυτό συνέβαινε, διότι πολλοί ήταν αυτοί που στα σπίτια τους είχαν τηλεοράσεις που ακόμα εξέπεμπαν ασπρόμαυρα, μια και οι συσκευές τηλεοράσεων με πομπό και έγχρωμη οθόνη ήταν πανάκριβες για την εποχή τους. Οι χώρες που μετέδωσαν έγχρωμα τον διαγωνισμό ήταν οι Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και η Ολλανδία. Μετά τη νίκη της Shandie Shaw την προηγούμενη χρονιά, ο διαγωνισμός μεταφέρθηκε στο  Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου και στις 6 Απρίλιου του 1968 το Royal Albert Hall υποδέχθηκε τις 17 χώρες που συμμετείχαν.
images-10
Αν και το Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισε για πρώτη φορά τον διαγωνισμό την προηγούμενη χρονιά, αυτή ήταν η τρίτη του διοργάνωση και η -έμπειρη πλέον- Katie Boyle παρουσιάζει για τρίτη (και όχι τελευταία) φορά τον διαγωνισμό. Η μετάδοση του, όμως, δεν περιορίζεται στις χώρες που συμμετέχουν: για πρώτη φορά μεταδίδεται στην Τυνησία και σε όλες χώρες της ανατολικής Ευρώπης και έτσι ξεκινά να λαμβάνει ένα πιο διεθνή χαρακτήρα.

Οι συμμετοχές

Από τις συμμετοχές πρέπει να σταθούμε στον Cliff Richard με πολλά Ευρωπαϊκά Νο1 στο ενεργητικό του, αλλά και επιτυχίες στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Έχοντας ένα τραγούδι που μιλούσε για “congratulations and celebrations” ήταν το απόλυτο φαβορί και για πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού το κοινό στην αίθουσα κυριολεκτικά ξελαρυγγιάζεται πριν την εμφάνιση του καλλιτέχνη, κατά την διάρκεια του τραγουδιού και την ώρα της βαθμολογίας που ερχόταν πρώτο!
Δεύτερο παράδειγμα σημαντικού καλλιτέχνη η  Γαλλία, όπου την εκπροσωπούσε μια παλιά γνώριμος του διαγωνισμού και νικήτρια το 1962 με την σημαία της χώρας της, Isabelle Aubret. Η εν λόγω τραγουδίστρια ήταν ήδη γνωστή σε όλες τις γαλλόφωνες χώρες με πολλά τραγούδια που θεωρούνται κλασικά, όπως και η συμμετοχή της του 68, το ¨La source” (= η πηγή) που ακούγεται ακόμα στην Γαλλία και σύμφωνα με μια συνέντευξη της τραγουδίστριας είναι εμπνευσμένο από την ποιητική ταινία του Σουηδού σκηνοθέτη Ingmar Bergman Jungfrukällan (= Η πηγή της νεαρής παρθένας), που κέρδισε το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας το 1961 και βασίζεται σε ένα Μεσαιωνικό παραμύθι για τον ομαδικό βιασμό μιας κοπέλας που μεταμορφώθηκε σε πηγή.
Άλλα μεγάλα ονόματα που συμμετείχαν ήταν ο Τσέχος Karel Gott (εκπροσωπώντας την Αυστρία-έγινε παγκοσμίως γνωστός από το τραγούδι “Μάγια η Μέλισσα” της ομώνυμης σειράς), η Sophie Garel για το Λουξεμβούργο (πασίγνωστη τηλεπαρουσιάστρια), ο Sergio Endrigo (ποιος δεν θυμάται την “Τερέζα”;), η Νορβηγή Wencke Myhre (για τη Γερμανία), σούπερ-σταρ στις γερμανόφωνες και τις σκανδιναβικές χώρες και οι Γιουγκοσλάβοι Luciano Capurso & Hamo Hajdarhodžić (ήταν μέλη των Dubrovački trubaduri, αλλά απαγορεύονταν ακόμα τα συγκροτήματα), με το μεσαιωνικού ύφους “Jedan Dan”.
%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82-7

Η ψηφοφορία

Αφού παρουσιάστηκαν όλα τα τραγούδια επί σκηνής, ακολούθησε ένα φιλμάκι με εικόνες από το Λονδίνο και την ορχήστρα να παίζει εθνικά εμβατήρια, μέχρις ότου οι δεκαμελείς επιτροπές των χωρών ψηφίσουν. Η ψηφοφορία, ιδιαίτερα συναρπαστική αλλά και αγχωτική, κυρίως για τον Cliff Richard (αφού πέρασε σχεδόν το τελευταίο μισό της βαθμολογίας στην τουαλέτα), έχοντας να παλέψει στο πρώτο μισό της βαθμολογίας με την Γαλλία και την Ισπανία που απειλούσε στην 3η με 4η θέση συνέχεια και τελικά να κερδίζει με μια διαδικασία θρίλερ, μια και η Γερμανία που ψηφίζει προτελευταία, δίνει 6 βαθμούς στην Ισπανία ανεβάζοντας την στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα. Τα αποτελέσματα απογοήτευσαν αλλά και θύμωσαν τον Cliff Richard, την παρουσιάστρια και το κοινό, αφού το απόλυτο φαβορί, περιορίζεται στη 2η θέση με μια ψήφο διαφορά από τη νικήτρια της χρονιάς Ισπανία που κέρδισε με το τραγούδι “La la la” ερμηνευμένο από την Massiel.
images-6 images-5 images-4 images-7 images-1 images-2 %ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82-3

Ο στημένος διαγωνισμός

Τον Μάιο του 2008, ένα ντοκιμαντέρ ισπανικής παραγωγής (Montse Fernández Villa), επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς πολλών, ότι τα αποτελέσματα του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision του 1968 ήταν στημένα, αφού ο τότε Ισπανός δικτάτορας Φρανθίσκο Φράνκο, απέστειλε αξιωματούχους στην Ευρώπη και προσέφερε μετρητά, για να αγοράσει τηλεοπτικές σειρές με εξαγορά ψήφων και αντάλλαγμα την πρώτη θέση στη Γιουροβίζιον για την Ισπανία. Αν και υπάρχουν ισχυρά τεκμήρια που να στηρίζουν τις κατηγορίες αυτές, πότε δεν αποδείχτηκαν επίσημα.
Οι αντιδράσεις μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων; Ο συνθέτης του “Congratulations” Bill Martin αποκαλεί το ισπανικό τραγούδι “σκουπίδι”, και ολόκληρο το αγγλικό έθνος και όχι μόνο, συμφωνεί μαζί του. Προς τιμήν πάντως του πολύ μεγάλου τραγουδιστή και σερ, ο εορτασμός των 5ο χρόνων της Γιουροβίζιον, που έλαβε χώρα στην Κοπεγχάγη, είχε ως τίτλο ακριβώς “Congratulations”. Το νικητήριο τραγούδι δεν καταφέρνει και πάρα πολλά, αφού φτάνει μόνο στο Νο 35 των αγγλικών τσαρτς, και μόλις λίγο καλύτερα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Παρόλα αυτά η Massiel έκανε μεγάλες επιτυχίες αργότερα τόσο στην Ισπανία όσο και στη Λατινική Αμερική. Όπως και να έχει ο διαγωνισμός του 1969 θα γίνει στην ηλιόλουστη Ισπανία και μάλιστα με καλλιτεχνική επιμέλεια του Dali. Η Αυστρία μποϊκοτάρει το διαγωνισμό , λόγω του ακροδεξιού καθεστώτος, που επικρατούσε εκείνη την εποχή στη χώρα, με επικεφαλής τον στρατηγό Φράνκο. Και αυτό δεν ήταν το μόνο γεγονός που απείλησε να γονατίσει το διαγωνισμό του 1969, την στιγμή που γνώριζε τη μεγαλύτερη του δημοτικότητα! Περισσότερα για το 1969 στο επόμενο μας αφιέρωμα.
%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82-5 %ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82-2

One comment

  • Βέλγιο (κυρίως) και Ιταλία τα αγαπημένα μου από το 1968.
    Ποτέ δεν κατάλαβα το ντόρο τόσο για το Lalala όσο και για το Congratulations. Θεωρώ το Power To All Our Friends του C.Richard π.χ. από το 1973, πολύ καλύτερο.

    Με στεναχωρεί να βλέπω άρθρα σχετικά με παλαιότερους διαγωνισμούς να μην έχουν ούτε ένα σχόλιο. Νομίζω ότι αυτό λέει πολλά για τους Έλληνες eurofans 🙁 🙁 🙁

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.